De heetste zomer ooit ligt achter ons. En vermoedelijk ook alweer voor ons.
Ik sprak in september een bevlogen gedeputeerde die aangaf dat er niets meer verwacht hoefde te worden van nieuwe duurzame opwekprojecten ‘tot na de verkiezingen’. Die zijn over 7 maanden. En dan duurt het nog een aantal maanden voordat er een nieuw college is en er een akkoord ligt. Kijk naar de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart: er zijn nog steeds gemeenten die niet tot overeenstemming kunnen komen, 6 maanden na dato.
Een minderheidskabinet blijkt ook niet zaligmakend. Het ging de afgelopen weken over een uitgestoken hand, over kleur bekennen en kiezen tussen ‘links’ of ‘rechts’. Maar het ging niet over klimaat. Hoogstens over een premier die geen ‘drammer’ meer was.
Er is eindelijk duidelijkheid over de afstandsnorm bij windturbines. Maar laten we eerlijk zijn: de uitspraak van de Raad van State die moet leiden tot een nieuw besluit over landelijke milieuregels voor windturbines, dateert ook alweer van 5 jaar geleden.
Je kunt zodoende niet echt zeggen dat de overheid nu het goede voorbeeld geeft om tempo te maken.
Tegelijk hebben we weinig tijd te verliezen. Twee keer zoveel wind op land als nu en drie keer zoveel zon op dak en land in 2040. Dat is wat de actualisatie van het Nationaal Plan Energiesysteem ons voorrekent. Daarnaast worden de geopolitieke spanningen niet minder.
Kortom, bestuurders en ambtenaren: er ligt een grote klus om ruimte maken, om in samenspraak met de omgeving randvoorwaarden op orde te brengen, om tempo te maken met het inrichten van een duurzaam energiesysteem.
Kent u die uitdrukking: er zijn 1000 redenen om het niet te doen, maar je hebt maar één goede reden nodig om het wel te doen?
Wat dacht u bijvoorbeeld van?
- Ik wil gewoon stroom en warmte hebben om te blijven wonen, werken, verplaatsen
- En dan ook graag betaalbaar.
- Ik wil de tweedeling in de samenleving verkleinen tussen mensen die wel energiemaatregelen kunnen nemen en hen die dat niet kunnen.
- Ik wil onafhankelijk zijn van landen met discutabele leiders.
- Ik wil graag dat onze medelanders in Bonaire ook voldoende beschermd worden tegen het klimaat.
- Ik wil dat het hier leefbaar blijft, dat we niet wegsmelten, uitdrogen of juist wegspoelen.
- Ik kan mijn kleinkinderen uitleggen wat ik heb gedaan.
En om er nog maar eentje tegenaan te gooien die u vast ook kent:
Verliezers hebben excuses, winnaars hebben een plan. Laten we met elkaar niet verliezen.