Twentse koeienmest verwarmt school én zwembad

10-12-2025
298 keer bekeken

In het Twentse Tubbergen zitten de leerlingen van middelbare school Canisius er warmpjes bij. En de zwemmers in Sportcentrum De Vlaskoel ook. Dat komt door de koeien van een agrarisch bedrijf even verderop. Hoe zit dat? Melkveehouder Gerald Elferink legt het uit.

Zijn opa en zijn vader hielden ook al koeien op de boerderij in Tubbergen, waar Gerald Elferink het familiebedrijf voortzet, samen met zijn vrouw Anne. Toch ziet de boerderij er nu heel anders uit dan in het verleden, vertelt Gerald. ‘Als je als ondernemer je bedrijf gezond wilt houden, moet je vernieuwen en meegaan met de tijd’, zegt hij. Voor Elferink is duidelijk dat een modern melkveebedrijf een duurzaam bedrijf is. Daarom liggen bijvoorbeeld de daken van zijn stallen vol met zonnepanelen.

Duurzaam gas dankzij doorzettingsvermogen

Maar hij wilde meer. Toen Elferink in 2014 zijn bedrijf uitbreidde met een nieuwe stal, had hij al het idee om de mest van zijn koeien te gaan opvangen om er biogas van te maken. Dat kan door het te vergisten: een manier om duurzaam gas uit koeienmest te halen. ‘Biogas biedt veel kansen’, zegt Elferink. ‘Door de mest op te vangen en te vergisten, stoten we minder stikstof, methaan, ammoniak en CO2 uit. Dat is beter voor het klimaat. We dragen bij aan de energietransitie en het levert ons bedrijf ook nog wat rendement op.’

Het had voor Elferink aardig wat voeten in aarde om zijn plan uit te voeren. Eerst ontwikkelde hij een speciale diervriendelijke en ‘emissiearme’ stalvloer, die de mest van zijn 175 koeien direct en efficiënt opvangt, met zo min mogelijk uitstoot van broeikas- en andere gassen. Deze rubberen ‘Dairy Welfare Floor’ werkt zo goed, dat intussen ook andere melkveebedrijven de vloer gebruiken. Daarna wilde Elferink in eigen beheer een installatie bouwen om de mest te vergisten en zo biogas te produceren. Hij vroeg subsidie aan en had veel overleg met de gemeente, om de benodigde vergunningen te krijgen. ‘Dat heeft nogal tijd gekost’, zegt Elferink. ‘Je moet echt doorzettingsvermogen hebben, anderen waren misschien wel afgehaakt.’

‘Noaberschap’ met biogas

Maar Elferink zette door. De subsidie en de vergunningen kwamen rond, en de installatie kwam van de grond. Maar wat zou nu een goede bestemming voor het biogas zijn? Elferink vond het mooi als het in de buurt gebruikt kon worden als duurzaam alternatief voor aardgas. De gemeente was op zoek naar mogelijkheden om gebouwen van het aardgas af te halen. En zo werd één en één twee. ‘Canisius en De Vlaskoel liggen hier maar zo’n anderhalve kilometer vandaan’, zegt Elferink. ‘Met een ondergrondse leiding transporteren we biogas naar de school en het overdekte zwembad. Op de twee locaties staan eigen biogasketels die warmte leveren aan het gebouw. Zo verliezen we zo weinig mogelijk energie.’

Lees verder op Zet ook de Knop Om

Afbeeldingen

Cookie-instellingen